همایش دیابت

                                        

                                           بسمه تعالی

همایش علمی :دیابت بی صدا ـ بی درد ـ بی رحم می اید.

به علت اهمیت دیابت مراسم باشکوهی تحت این عنوان  طی دوروز در دانشگاه ما برگزار شد.همایش  

شامل:سخنرانی و ارائه مقالات درمورد تاریخچه و اپیدمیولوژی دیابت در ایران/معرفی انسولین های

مدرن/دیابت و حاملگی/تغذیه در دیابت

 

و روز دوم همایش مقالات و سخنرانی هایی تحت این عناوین ارائه شد:طب سنتی و دیابت/تظاهرات

بالینی وتشخیص و درمان های جدید دیابت/کودکان و دیابت/مراقبتهای پرستاری و دیابت .......

در ادامه مطالب می توانید تصاویری  از همایش را مشاهده کنید.......

 

سخنرانی دکتر پرهام(فوق تخصص غدد و عضوهیئت علمی دانشگاه ازاد اسلامی واحد قم)

 

...<< قند تلخ >>...

                                     

                                              قند تلخ(!!)

به  ذکر   حق   دلت  ارام    گردان              دیابت        را      اسیر         دام          گردان

ز قطع دست  و  پا  گر  بیم   داری              تو   باید         قند     را        تنظیم        داری

بده  ماهانه   تست خون   و  ادرار               ز  قند   خون       خودت   را   بر  حذر       دار

بخور   هر    چیز   اما   کم   گلوکز               تو   سالم       باش  و    در   هر  جا بده    پز

غذا کم  وعده ها  را    بیش    باید               ترحم       بر     وجود          خویش       باید

برو   نزد   پزشک    حاذق  و    تیز               ز   نا  پرهیزی       ای       عاقل        بپرهیز

ز شیطان  دیابت    دفع   شر   کن               حذر   از   شربت   و   قند     و  شکر       کن

که  از  نان  و برنج و  سیب زمینی               و   یا    قند    و    عسل     سودی      نبینی

چو بهرت  انسولین  تجویز   بنمود                تو  بی    چون   و   چر ا      تزریق   کن    زود

مگو معتاد خواهم  شد به   سوزن               بزن     بی    دغدغه    انرا     تو       بر     تن

که"ریگولار" و "ان پی اچ" زهرطیف               کند  بی شک   تو را   مسرور      و  سر   کیف

طبا مقصودشعرش  رابیان  ساخت               ز    قند   تلخ    شهد    و    زعفران    ساخت

                                                                          شعر از:دکتر سید محمد طباطبایی